افزودن

کلاهی به گشادی یک کلید ، در دستان اوباما خان!

باراک اوباما و کلید انسداد اینترنت

نمیدونم شنیدید یا نه ، اما چندروز پیش تا حالا ، توی مجلس آمریکا ، طرحی در حال بررسی هست که در صورت تصویب ، به دولت آمریکا این اجازه رو میده که هروقت دلش بخواید ، اینترنت محترم رو قطع کنه! البته به گفته ی خودشونیا ، اینترنت کشور خودشون! اصطلاح کلید انسداد یا Killer Switch رو هم براش انتخاب کردن! کلیات طرح این شکلیه که دولت آمریکا حق خواهد داشت در مواقع نیاز ، به سایتهایی مانند گوگل و یاهو، دستور بده که دسترسی کاربران به سرویسهای اونها تعلیق بشه یا خیلی خودمونی بگم قطع بشه! و همچنین در مواقعی که با عنوان “اوضاع اضطراری امنیت سایبری” ازش یاد شده ، سایر شرکتهایی که تأمین کننده‌ی پهنای باند هستند ، مشمول دستور محترمه شده و باید ارتباطات رو قطع کنند. البته سایت های دولت آمریکا ارتباطشون برقراره و کوچکترین خمی به ابروان پرپشتشون نمیاد.

حالا یه سری نکات جالبه توجه هست که با هم مرورشون میکنیم. در واقع میخوایم گشادی این کلاه رو بررسی کنیم و ببینیم وقتی طرح تصویب شد و کلاه بر سرمان گذاشته شد ، آیا میتونیم جلوی پامون رو ببینیم یا اجماعاً زیر کلاه هستیم!

معمولا برای اثبات موضوعات ریاضی ، میامدیم یه مجموعه تصادفی انتخاب میکردیم و براش اثبات میکردیم که این موضوع صدق میکنه ، بعد تعمیمش میدادیم و قضیه جمع میشد. الانم من همین کار رو میکنم.

خب ببینید ، قدرتمندترین دیتاسنترهای دنیا در آمریکا هستند. دیتاسنتر چیه؟ دیتاسنتر یه فضای بسیار بزرگه که درونش سرورهای فوق العاده زیادی وجود داره. مثلا شما فرض کن یه پادگان نظامی بزرگ! آخه محافظت میشه ازش. روی این سرورها ، هرکدوم صدها و بلکه هزاران سایت قرار گرفته. سرعت ارتباط اینترنتی من و شما ، نهایتا ۲۰۰ کیلیوبایت بر ثانیه هست ( عمرا بهت بدن! ). اما ارتباطی که بین این دیتاسنتر های هست ، معمولا چند صد گیگابایت بر ثانیه هست. بگذریم. بعدا راجع به دیتاسنتر صحبت میکنیم.

میتونم به جرأت بگم بیش از ۹۰% سایت های ایران ، اعم از دولتی و خصوصی و …. ، روی این دیتاسنترها هستند. نمونش همین سایت مجله علمی کائسنا و بلاگ اسکای ، روی دیتاسنتری به نام The Planet ، در آمریکا هستند. خدائی هم کیفیت دارن ، هم قیمتشون خوبه ، هم کلاً خوبه!  جالبه که بدونید ( مطمئناً میدونید )، وقتی شما آدرس سایتی رو توی مرورگرتون مینویسید و میخواید واردش بشید ، یک درخواست به دیتاسنتری که این سایت روش قرار داره ارسال میشه ، بعد فایل ها از اونجا میاد توی کامپیوتره محترمتون.

به شکل زیر توجه کنید:

انواع دسترسی ها به اینترنت

همونطور که میبینید ، همه در خواسها به جائی به نام اینترنت ( همین ابر ) ارسال میشه. اما این اینترنت یا در این شکل ، ابر ، چیه؟ خیلی ساده میتونم بگم بخش اعظمش همین دیتاسنترهای آمریکائی هست! از طرفی هم تقریبا همه ایرانی ها دارن از سرویسهای سایتهای بزرگی مثل گوگل و یاهو استفاده میکنن. خب با این وجود ، شما فرض کن یک هفته نتونی ایمیلت رو چک کنی! جالبه که من شنیدم توی این طرح آورده شده که حتی اینترنت میتونه تا مدت چهار ماه قطع باشه! میدونی یعنی چی؟! یعنی فلج مطلق!

با وجود این طرح محترم ( در صورت تصویب! ) آمریکا هروقت دلش بخواد میتونه اینترنت کشورش رو در دو مرحله دچار اختلال کنه! مثلا میتونه اعلام کنه که “اوضاع اضطراری امنیت سایبری” هست و فلان شرکتها باید سرویسهاشون رو تعطیل کنن! لذا با توجه به اینکه در حال حاظر تنها تعداد انگشت شماری سایتهای به درد بخوره کشور غیورمون قابل دسترس هستند ، و همینا هم اکثرا روی دیتاسنترای آمریکائی هستند ، پس نتیجه میگیریم که اینترنت محترمه آمریکا اگر قطع بشه ، یعنی اینترنت ایران قطع شده ، پس اینترنت جهان نیز به همین صورت!

در آینده ای نچندان دور ، بحثی خواهیم داشت در خصوص دیتاسنترهای داخلی! من شخصا خیلی دلم میخواد سایتم روی دیتاسنترهای داخلی باشه! اما متأسفانه مشکلات زیادی سر راهه!

من که خیلی خیلی نگرانم و به این فکر افتادم هرچه زودتر ، سایتهام رو روی سرورهای داخلی قرار بدم. مزیت های بسیار زیادی داره که بعدا میگم.

خب نظر شما چیه؟